- Bruno, Olieverf op linnen
Een kleine jongen, niet helemaal stil. Zijn warmte afgezet tegen een koud groen, zodat hij nooit helemaal klaar is met wegdraaien.
- Self Portrait II, Olieverf op linnen
Finalist - Archibald Prize
De schilder, een paar jaar later, in hetzelfde stille licht. Geschilderd om te ontdekken wie er keek.
- Portrait of the Artist as a Young Man, Olieverf op doek
Finalist - Archibald Prize
Een zelfportret, uitgelicht door dr. Christopher Chapman, senior curator van de National Portrait Gallery, in het jaar dat het in de Archibald Prize stond. Een jonge man die wacht om degene te worden die hem schilderde.
- Portrait of a Seated Woman, Olieverf op doek
Finalist - Archibald Prize
Gezeten tegen blauwgrijs, de kin op haar hand. Ze staat al jaren op het punt iets te zeggen, en de kamer is voor haar stil gebleven.
- Sebastian III, Olieverf op linnen
Een jongen met een gebreide muts, de ogen neergeslagen. Het licht zegt niet of het ochtend of avond is, en hij hoeft het niet te weten.
- Kenelm, Olieverf op linnen
Privéopdracht
Kenelm Storey, geschilderd in 2019. Een deuropening, een donker pak, een man tussen de kamer die hij verlaat en de kamer die hij nog niet is binnengegaan.
- Meg, Olieverf op linnen
Winnaar - Shirley Hannan National Portrait Prize
Meg is de jongste dochter van een verzamelaar die het werk van Marcus voor het eerst zag bij de Archibald Prize. Het schilderij won in 2018 de Shirley Hannan National Portrait Prize. Uit het donker een gezicht dat al besloten heeft te blijven.
- Lez, Olieverf op aluminium paneel
Lez Brotherston, de theaterontwerper, geschilderd in 2018 in één kleur licht op aluminium. Een hoofd dat van binnenuit verlicht is, zoals een gedachte een gezicht verlicht.
- The Green Man, Olieverf op aluminium paneel
Een hoofd en profiel onder één groen licht. De verf is zo dun als een ademtocht; de aanwezigheid niet. Hij luistert naar iets wat de kamer niet kan horen.
- Girl, Olieverf en acryl op aluminium paneel
Het meisje van Vermeer, gezien door een versplinterd raam van groen en violet. Vierhonderd jaar breken over haar gezicht, en haar blik komt ongeschonden door.
- Aura Aurora, Olieverf op doek
Het middendeel van het Samsara-drieluik: geen figuur, alleen het licht dat de twee portretten delen. De ruimte tussen levens, waar het wiel draait.
- Sebastian IV, Olieverf en acryl op aluminium paneel
Opnieuw Sebastian, en profil, het gezicht dat oplost in cellen van bleke kleur met één rode lijn erdoorheen, als een hartslag gevonden in de brokstukken.
- The Explorers, Olieverf op aluminium paneel
Figuren die tuimelen door een cirkel van zuurgroen. Geen grond, geen lucht, alleen het vallen, en het vallen is de reis.
- Comtesse, Olieverf en acryl op aluminium paneel
De comtesse van Ingres, uiteengevallen in grijs, blauw en oker, een draad turkoois die de stukken weer aan elkaar hecht. Wat verloren was, keert terug, veranderd.
- Mona, Olieverf en acryl op aluminium paneel
De Mona Lisa, opgedeeld in glas-in-loodvakjes van roze, blauw en zwart. De glimlach blijft bewaard in één klein ruitje, zoals wie er niet meer is voortleeft in een gebaar.
- Shimmer, Olieverf op doek
Roze dat overgaat in goud, en goud in violet, zonder iets om je aan vast te houden. Wat het oog doet wanneer het niet langer een gezicht zoekt en in plaats daarvan het licht begint te voelen.
- Still Life with Eggs and Buddha, Olieverf op doek
Eieren, een kleine boeddha, een doek, een kopje. Het licht houdt ze lang genoeg stil om heilig te worden.
- Still Life with Eggs, Wine & Buddha, Olieverf op linnen
Dezelfde tafel, met een glas wijn erbij. Het heilige en het alledaagse krijgen dezelfde aandacht, tot ze hetzelfde blijken te zijn.